close
  • zondag 8 december
Reizen

Mieren regeren de wereld, zet de suiker in de koelkast!

Mieren regeren de wereld, zet de suiker in de koelkast!

Jeanette Slagt besloot om op 53-jarige leeftijd opnieuw te beginnen als digitale nomade. Hierdoor heeft ze een compleet nieuwe manier van gepensioneerd leven neergezet.

In 2015 heeft ze vrijwel alles verkocht wat ze bezat. Ze was werkeloos, had een start gemaakt met een eigen bedrijf, maar helaas lukte het concept niet in Nederland. Ze besloot om ‘tering naar de nering’ te zetten: oftewel haar uitgaven af te stemmen op haar inkomsten. En waar kon ze dat beter doen dan in een land waar het levensonderhoud goedkoop is?

Dus boekte ze een ticket naar de Filipijnen en verhuisde. Momenteel verblijft ze in Mexico en heeft Jeanette al heel wat geschreven  voor 50+. Geniet mee van haar avonturen en haar kijk op het leven na je vijftigste. Vorige week vertelde ze over haar eerste Onafhankelijkheidsdag.

Mieren regeren de wereld, zet de suiker in de koelkast!

Het wonen in het buitenland komt met zijn hele eigen scala aan rare dieren en daarbij behorende ongemakken. Zo ben ik de muggen-aantrekker van de eeuw. Zet mij in een muggengebied en ze zwermen om mij heen. Toen ik in oktober 2015 in de Filipijnen aankwam had ik er zoveel last van. Van sommige steken kreeg ik een koortsig gevoel en pijnlijke gewrichten. Ik smeerde me helemaal in met OFF een goedje wat ze op afstand moest houden. Gelukkig ging ik later in een gebied wonen waar minder muggen waren. Dengue, of knokkelkoorts komt in de Filipijnen nog voor en je moet dus oppassen met muggenbeten en het type muggen waar je aan bloot gesteld wordt.

Inmiddels lijk ik redelijk immuun voor muggenbeten, ik voel ze nog wel, maar ik krijg geen dikke bulten meer. Ik heb ergens gelezen dat je na een paar duizend steken een tolerantie opbouwt, of dat waar is weet ik niet, maar ik leef een prettiger leven de laatste jaren qua muggen. Slangen horen ook bij je dagelijks leven. Ik wandelde ooit eens rustig over een weg toen er FATS! uit de boom boven me een groene boomslang viel. Het was best een grote. Man, ik weet niet wie er meer schrok: de slang of ik. Na enige verwarring over zijn val glipte hij snel de berm in en liet mij verbijsterd achter op het asfalt.

In het Klif-huis  had ik regelmatig een bruinige garden-snake (tuinslang, maar dan niet voor water!!) die over het terras naar de andere kant van de klif kronkelde. Allemaal niet giftig, maar toch best wel griezelig. In Mexico zitten Boa’s en die schijnen nu in de regentijd heel bewegelijk te zijn. Ik heb er nog geen een gezien, maar ja, ik leef nu ook midden in de stad. Gelukkig maar!

Foto: niet het kliffhuis, maar een ander huisje in de Filipijnen, vol met mieren! 

Kekoo!

Ik heb dus ook geen last van krabben die op mijn raam tikken, of in de hor hangen, omdat ze alleen maar rechtdoor lopen om de een of andere reden en als recht door omhoog is dan is het maar zo. En als je toilet in de baan van rechtdoor staat wonen ze gewoon in je toiletpot. Dat overkwam een vriend van mij. Zijn huisbaas moest dat ding er maar weer uit zien te krijgen.

Ik heb in Mexico ook nog geen gekko’s gezien of gehoord. In de Filipijnen zaten die overal. Toen ik op het strand woonde in Maite deelde ik mijn huis met een grote groene, die woonde achter de kast. De huisbaas heeft hem regelmatig weggejaagd, wat best een lastige klus bleek, maar ze zijn aardig honkvast dus hij kwam altijd weer terug. In de nacht maken ze zoveel lawaai, hun roep: Kekoo….dat doen ze ongeveer vijf keer van keihard naar langzaam wegebbend. Je schrikt je echt lam als hij begint.

Maar ook de kleinere huis gekko’s zie ik hier niet, die waren wel grappig en handig omdat ze muggen eten. Maar soms vielen ze ook zomaar van het plafond op je schoot, omdat hun zuignap-pootjes het niet goed deden. Ander nadeel is dat ze overal poepen, echt overal ligt hagedissen poep. En de spinnen, man ik ben zo bang voor spinnen. Als je dan alleen woont en er zit zo’n vuistgrote Huntsman spin in je huis, of soms meerdere. Of er kruipt er een uit je motorhelm, echt gruwelijk!! Inmiddels kan ik ze zelf wegjagen, maar het blijft een afschuwelijke klus waarbij voor mij heel veel insectenspray en een lange bezem aan te pas komt.

Oersterke kakkerlakken

Mijn Filipijnse vriend pakte ze zo op in zijn hand en zette ze dan buiten. Ik riep dan van veilige afstand dat hij hem dood moest maken, omdat hij anders weer naar binnenkwam. Hij lachte dan en zei dat dat niet zo was, maar ik zweer je, volgens mij heeft hij die spin menig keer buiten gezet. Kakkerlakken, ook zo’n gruwel. Ik heb in een hotelkamer geslapen die vergeven was van die beesten. Op een gegeven moment is elke vlek een potentiële kakkerlak. Ze zijn er in allerlei maten en soorten. De ongeveer 5 cm grote met van die lange voelsprieten vind ik afschuwelijk. Ik heb er in Mexico nu ook wel een paar gezien, maar niet zoveel als in de Filipijnen. Daar waren ze echt heel veel, kinderen speelden er gewoon mee. Voor mij is een kakkerlak smerig, een teken van een vies huis, vieze omgeving, van voedselresten, want het zijn vuil-opruimers en ze zijn super lastig dood te krijgen. Ze zijn oersterk.

Ik weet niet waar ik een grotere hekel aan heb, een spin of een kakkerlak. Ik denk dat ze even erg zijn. Maar omdat ik een kakkerlak zie als vies, is die misschien net even erger. In de tropen is een koelkast handig, niet alleen om koele drankjes te produceren, maar ook om zoetigheid in te bewaren. Want hoe onschuldig ook: mieren zitten echt overal, zelfs nu hier in mijn studio van drie hoog! Van ienemienie miertjes tot reuze mieren, van onschuldige kleine grijze zachte kriebelige tot venijnig bijtende vuurmieren. Ze zitten overal, ze regeren de wereld. Zowel in Mexico als in de Filipijnen. Ze zitten vooral in de keuken. Op zoek naar eten en water.

Foto: mijn keuken in Playa del Carmen 

Geen beginnen aan

Ze weten zich een weg te banen door gesloten verpakkingen heen, in je fruit, brood, cornflakes en uiteraard de suikerpot. Alles moet je in afgesloten containers stoppen maar o wee als er een kiertje is of een gaatje. Ik leerde al snel dat het beter is om alles in de koelkast te zetten, behalve blikjes. Toen ik in januari een paar weken in Nederland was zette ik nog steeds de suiker in de koelkast. Gewoon omdat ik dat inmiddels gewend ben. Alles staat in de koelkast, of wordt constant verplaatst, zodat de mieren het spoor bijster raken.

In de Filipijnen maakte ik elke dag alle planken in de keuken schoon, ook vanwege de hagedissen-poepjes, maar ook om het mierenspoor te verbreken, en dan zette ik alles een plank hoger of lager. Ik heb in een huis gewoond, nieuwbouw, daar zaten zoveel mieren dat ik er uiteindelijk ben weggegaan, er was geen beginnen aan. De huiseigenaar ontkende het in alle toonaarden, maar er liepen zelfs dikke sporen over het plafond en over de telefoonkabel. Als ik dat dan aanwees, haalde zij haar schouders op en zei: even spuiten dan zijn ze zo weg. Maar dat was het punt, ze gingen niet weg. Uiteindelijk ging ik weg.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschreven door: Redactie

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook