close
  • zondag 8 december
Reizen

Help, waar moet ik naartoe?

Help, waar moet ik naartoe?

Ingrid avatar - Geniet van het leven

Ik zit met een dilemma. Ik heb nog altijd geen vakantiebestemming gevonden voor mijzelf en mijn zeventienjarige dochter. Dat komt zo. 

Ik vraag me al weken af waar al die alleenstaande moeders op vakantie gaan? Het woord vind ik al vervelend klinken, want ik voel me niet alleen. Nou ja, zo af en toe maar daar wil ik niet teveel de aandacht op vestigen. Laat mij nou maar gewoon ‘moeder’ zijn van die zeventienjarige dochter. En nog drie andere jong volwassenen, maar die plannen hun eigen vakanties. Dus blijven mijn dochter en ik over om een eigen bestemming op te zoeken. 

Campings met veel alleenstaanden, ik moet er niet aan denken

Campings met veel alleenstaanden, ik moet er niet aan denken. Niet aan campings en niet aan al die alleenstaanden. En de consequenties al helemaal niet. Al die tentjes naast elkaar. Dansavondje hier, jeux de boeltje daar. Of ben ik nu te vooringenomen? Ik ben immers nieuw in alleenstaandenland. Goed woord trouwens. Zou zo een camping kunnen zijn. Welkom in Alleenstaandenland, viersterren camping voor singles. Jakkes… Voor sommigen misschien hartstikke leuk. Moet je ook vooral doen, maar het is aan mij niet besteed. 

Keuzemoe

Als verse alleenstaande moeder word ik momenteel al moe bij de gedachte opnieuw een keuze te moeten maken. Ik sta bij de super al te dralen als het gaat om pasta of rijst, broccoli of boontjes. Om maar te zwijgen over of ik het NRC of de Volkskrant op zaterdag in huis haal. Ik ben gewoon keuzemoe (tijdelijk, laten we het hopen). 

Zee, daar hebben we allebei wel iets mee

Mijn dochter niet hoor, die kickt (gelukkig nog niet ‘klikt’) op de meest verre bestemming, ook al roep ik dat ik door de omstandigheden beschik over een studentenbudget. Daar houdt ze zich niet mee bezig. ‘Kijk nou mam, hoe gaaf’, roept ze bij het eerstvolgende zandstrand of zeegezicht. Want die zee, daar hebben we allebei wel iets mee. 

Boulevard-Duits

Dan kun je kiezen voor Scheveningen, maar dat is nou net niet de bedoeling. Want Nederland ‘is niet echt vakantie’, meent ze. Zelfs niet als ik vertel dat ik in mijn geboortedorp Noordwijk op haar leeftijd toch een behoorlijk woordje over de grens moest spreken in de zomermaanden, wilde ik me verstaanbaar maken. Boulevard-Duits noemden we dat toen. Ze kan er niet om lachen. 

Scandinavië

Eigenlijk is ze in het verleden verpest, iets waar ze natuurlijk zelf helemaal niets aan kan doen. In mijn vorige leven waren Noorwegen en Zweden een favoriete bestemming. Denemarken mocht ook. Kortom; Scandinavië staat weer bovenaan de lijst. 

De kachel moet branden, nietwaar

Bij haar in ieder geval, want ik heb geen lijst. Ja, een lijst met nog te schrijven artikelen, te corrigeren columns en te organiseren teksten, want de kachel moet branden, nietwaar. Nu heb ik echt het leukste werk van de wereld hoor. Alleen schrijver en schilder zijn in een atelier aan zee lijken me nog leuker, maar wat er nu is is goed. Bovendien; in een eerste alleenstaand jaar kun je er gewoon niet zo heel veel bij hebben. In het hoofd. 

Waar naartoe?

Het liefst ging ik op mijn fiets bepakt en bezakt den lande in en richting zee, of hiken in Zweden, maar puberdochters kijken heel bedenkelijk als je zoiets oppert, dus dat wordt het zeker niet. Een auto huren, een vliegtuig pakken, liggen meer in de puberlijn. Een weekje er tussenuit, maar waar naartoe? Ik heb advies nodig. Echt goed advies, van iemand die begrijpt dat roepen dat ‘Ibiza zo hip is’, geen zoden aan de dijk zet. 

En dan nog dit: 

Ik schrijf natuurlijk een uitgebreid verslag over het vakantie-avontuur, ter inspiratie voor anderen, en in het bijzonder voor collega ‘in-dezelfde-situatie-zittende’ moeders, want ik zal toch heus de enige niet zijn?

 

Geschreven door: Julia van Bohemen

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook