close
  • woensdag 17 oktober
Culinair

Geen paniek: kokkin Gerda op vakantie, lezeres Marian stuurt ons heerlijk herfstrecept

Geen paniek: kokkin Gerda op vakantie, lezeres Marian stuurt ons heerlijk herfstrecept

Deze week een heerlijk herfstrecept van Marian Nissink, die nog dezelfde dag reageerde op onze oproep voor een recept nu onze vaste kokkin Gerda op vakantie is. Als dat geen enthousiasme voor koken is! 

Haar recept werd omlijst door een verhaal dat zich afspeelt op het Portugese eiland Madeira waar vooral vlees en vis wordt gegeten. Omdat dat nu net is wat Marian liever niet eet, ging ze op zoek naar ingrediënten voor een eigen recept. 

Marian vertelt: …Op zoek dus naar rode linzen. Hebben ze die hier eigenlijk wel? Ja hoor, in een verfomfaaid achteraf-reformzaakje in het kustplaatsje Ribeira Brava stonden ze te pronken, fijn! Bij een piepklein winkeltje verderop, dat bestaat uit acht kistjes met groenten en fruit, kocht ik een enorme prei, uien en knoflook. Mais uit een blikje, dat dan weer wel.

Bij ‘ons’ buurtwinkeltje op de terugweg vroeg ik om een vers brood. Hier spreken ze geen woord anders dan Portugees, maar ik red me aardig. De dame hees zich achter de kassa vandaan, pakte mijn hand en loodste me naar achteren in de winkel. Daar stonden twee kisten, die ze opende. Pandora. In de ene kist de mooiste bolletjes, in de andere lachten hele broden me toe. Ik nam zo’n knapperig rond exemplaar, besneeuwd en nog wat warm.

De linzensoep wordt dus uit alle liefde geboren. De liefde van het land en voor ons, de genieters. We gaan het proeven. Het recept is zo gemakkelijk.

Het recept

Ik kook volledig op gevoel, mijn lijf vertelt me elke dag wat ik nodig heb. Een kant en klaar recept heb ik dus niet echt. Ik vertel je daarom gewoon hoe ik het gedaan heb. 

Een halve zak linzen gooide ik in een pan met gekookt water. Twee groente-bouillonblokjes erbij en de wortels in schijfjes. Lekker laten pruttelen. In een andere pan één flink uit de kluiten geplukte ui en een halve bol knoflook. Maar dat is heel veel en erg persoonlijk -wij houden er nu eenmaal van-, waarschijnlijk krijgen de meesten hier een knoflookvergiftiging van, dus een of twee teentjes lijkt me veiliger. Een halve prei in kleine ringetjes daarbij en bakken maar. Wat zand tussen de kiezen doet je beseffen dat het zo van het land komt. Niet erg.

Alles mengen met zout, peper en mais en ik had nog wat tomatensaus over, hup, erbij. Verdeeld over twee pannen dus. De staafmixer landde in de ene pan, de andere pan liet ik zo. De heerlijkste combi is een halve kom van het gemixte goedje, gemengd met de ‘heel gelaten’ soep. Best of both worlds. Een romige, gladde soep met toch een bite.

We namen drie keer een kom, zo lekker was het. Goddelijke korsten brood en rijkelijk dippen. Puurder kan niet. Hier kan geen restaurant tegenop. Soms.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook