close
  • woensdag 27 januari
Algemeen

Blog Francine – De mens en het virus

Blog Francine – De mens en het virus

Francine is geboren in 1958 (Utrecht) en heeft twee prachtige dochters. Ze is een moeder van 50 +. Na veel omzwervingen via zelfs Italië en Vlieland, is ze in juni 2017 in het prachtige Buren in Gelderland gaan wonen. Ze deelt graag met de lezers van 50+ verhalen. Vandaag deelt ze met ons hoe zij de corona tijd beleeft. 

We horen behoren tot een groep. Blijkbaar de kwetsbaren en ouderen. Ik kom daarin pas kijken en zit een beetje in een grijs gebied. Het is misschien makkelijk om alles een naam te geven, zodat de anderen zich daarbuiten kunnen plaatsen en daardoor denken minder kwetsbaar te zijn.

Fijn dat de ouderen die rol te kunnen vervullen. Ook de corpulente onder ons worden belicht. Zo voelen hen met een gezond BMI zich ook veilig. Geraakt worden we echter allemaal. Is het dan niet in een ziekbed dan is het in de portemonnee. Lijden hoort niet enkel bij ziekte. Het is op die manier het duidelijkst, maar niemand blijkt nu onaantastbaar.

Grijs gebied

Alles zorgt er ook individueel voor, dat we steun zoeken. Buiten onszelf, maar ook binnenin. We ontdekken dat we niet alleen zijn. Vinden nu misschien waar we naar op zoek zijn. Alles is veel dichter bij huis. Daar ligt het antwoord. Ook ik merk een proces en laat het gebeuren. We voeren een strijd, maar ik vecht niet. Die luxe heb ik. Ik zit in quarantaine, voelde mij ziek en benauwd en het is eng omdat ik niet weet wat het is. Ook dit is een grijs gebied.

Vele worden nu op zichzelf terug geworpen en zoeken steun. Ik lees de boeken van mijn moeder over boeddhisme en wordt er rustig van. Zij leeft allang niet meer, maar ze komt zo heel dichtbij. Fijn mam, je bent er dus nog. Ik wil graag delen wat er in deze dagen met mij gebeurd. Al weken niet aangeraakt en geen mens dichterbij dan 1.5 meter.

De moraliteit van de mens en de emotionele dwalingen en de daarbij behorende gedragingen kunnen voor mij het beste vertaald worden en bekeken vanuit het boeddhisme. Hierin vind ik de uitleg en de raakvlekken met alle gedragingen van mij als mens. Het mooie van het boeddhisme is dat het geen enkele religie of visie uitsluit. Het erkent de mens als totalitair wezen.

Het raakt ons allemaal

Terugkijkend naar mijn leven tot nu toe voel ik de momenten en de oorzaak van het ontstaan van de pijn, die ik heb gecreëerd en heb moeten doorstaan en kan deze vertalen naar mijn karma wat ik zelf geschapen heb. Op het punt waar ik en wij nu beland zijn, krijg ik de kans om te helen en te leven zoals goed past en voelt. Ik herken dit omdat er gedachtes opkomen, die antwoorden zijn op de vragen die ik heb. Het laat mij zien waarom het pad dat ik bewandel mijn doel is.

Omdat het pad mij inzicht geeft in mijn beleven en voelen. De geest is daarbij slechts de handleiding waarmee ik terecht kan komen bij mijn essentie. Het gebeurt nu omdat deze tijd ons allemaal raakt en het ook mij nog meer heeft wakker geschud. Alles wat er nu gebeurt in onze wereld was te voorspellen. Vele van ons wisten ook, dat er iets ging gebeuren, alleen niet hoe.

Vragend om meer collectief bewustzijn had ik nooit kunnen vermoeden, dat dit het antwoord zou zijn waardoor we op onszelf terug geworpen zouden worden. Waarbij we talenten gingen aanboren die we allemaal allang in ons hadden, maar die overspoeld werden door alle materie en schijnbare vooruitgang die we creëerden. We hebben letterlijk onze levensbron uitgeput. Waren vergeten, dat de grond onder onze voeten er wel moet zijn wil je als mens hier kunnen zijn.

Verzorgen van je leefomgeving ten behoeve van jezelf en alles wat leeft. Juist omdat alles met elkaar verbonden is. Sommigen waren het vergeten. Anderen voelden het, maar konden het niet overbrengen. Hen, die het probeerden werden uitgelachen, maar enkelen gingen door. Aandacht vragend en bijna lijdend proberen om over te brengen wat er moest.

Internet bleek een prachtig instrument om mensen met elkaar te verbinden. Om denkbeelden te kunnen delen. Groepen oprichten en een stem laten horen. Ook daar ontstonden er verschillende stromingen. Elkaar raken waar het pijn doet en overschreeuwen. In de laatste twintig jaar ging het steeds sneller. Meer stonden op en lieten van zich horen.

Nu ook met ideeën over wat nodig is om voort te bestaan. Benadrukken met argumenten, want gevoel en intuïtief werd helaas niet gehonoreerd, dus met argumenten en onderbouwingen. Het was nodig om hen, die aan de knoppen draaiden en machtige posities bekleden te bereiken. Hen die leefden bijna vanuit de ratio alleen vanuit je diepste weten iets overbrengen is soms moeilijk. Het mooie is, dat echtheid altijd overkomt. Maakt niet uit welk idee je dan naar voren brengt.

Verbindingen

Veel tegenstand kwam er ook van hen die bang waren voor de verandering, die nodig zou zijn. Wetend dat er heilige huisjes om zouden gaan en dat ze moesten inleveren wat volgens hen hoort bij een waardevol leven. De pilaren waarmee we dachten dat de maatschappij zou kunnen voortbestaan, moesten echt om. Daarmee zou het fundament verdwijnen waarvan wij dachten dat het ons omhoog hield. Het mooie is dat we nu zien waartoe de mensheid in staat is.

De verbindingen zijn er. Hen die angstig zijn worden gehoord en bij de hand genomen. De vorm is anders dan we dachten, maar er is verbroedering. Overtuigingen gaan om, het kan niet anders. Er is een universeel natuurlijk proces op gang gekomen en we zijn ondersteund. Ondersteund door de kracht, die we in ons hebben omdat we die wakker moeten maken. De zon, de maan en de sterren zijn er gewoon. We zijn onderdeel van een groter geheel en nemen onze verantwoordelijkheid. Het is een kans om te groeien individueel en collectief.

Generatie die genereert

De persoon die mij afgelopen jaar het meest heeft geraakt was dat meisje Greta Thunberg. Die zich richtte tot hen waarvan ze hoopte dat zij het tij konden keren. Zij dacht niet de middelen te hebben om dat te kunnen doen, omdat zij het vertaalde naar tastbare middelen waar geld voor nodig is. Maar wat ze niet kon vermoeden is dat haar echtheid en roep om bewustzijn veel meer impact had. In het klein was het een voorbeeld van wat ik eerder noemde. Beschimpt worden en voor gek verklaard en onkundig. Het was immers een kind werd er geroepen. Echter zij zijn de toekomst en we kunnen maar beter luisteren, want zij laten andere nieuwe dingen zien.

Vertrouwen

We zullen moeten beginnen aan de bron, zoals bij alles. Die bron is niks ander dan Liefde. Voor elkaar en voor alles wat leeft. Angst loslaten en vertrouwen hebben. Wat komt boven drijven zijn wij zelf. Als een groot vlot waarop we verder kunnen. Met verworven inzichten, die op de achtergrond geraakt waren. Het is een strijd, maar ik zie eigenlijk geen verliezers. Vanuit het grote geheel kijkend zijn ook hen die afscheid nemen van dit leven er onderdeel ervan. Hier krijg ik commentaar op, dat weet ik, maar mijn gedachtegang komt voort uit mijn overtuiging dat er meer levens zijn dan dit ene en dat wij steeds maar verder gaan totdat het genoeg is. Dus lees alleen maar en haal eruit wat je aanspreekt en laat mij als mens in mijn waarde.

Verdriet om verlies van een dierbare is lijden. Niet wat je wilt of op deze manier verwacht had. Misschien is dit geschreven stukje ook een soort troost. Alles wat nu gebeurd hebben we samen gecreëerd. Hopelijk leren we ervan en gaan we hierna op een andere manier verder. We kunnen het. “Mens, Ik denk aan je en heb je nodig.”

Geschreven door: Francine van Amstel

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook